"အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္လွည့့္ၾကည့္မိေပမယ့္ အဲဒီမွာ သူ မရိွေတာ့"
အနက္ေရာင္ဟာ ေခါင္းတလားထဲမွာ ျငိမ္သက္စြာ
ပ်ံေနတဲ့ငွက္ ျပန္ျပီ
ပုလင္းအခြံေလးကို အခန္းေထာင့္မွာ ကပ္ထားေပးလိုက္ၾက
ပြက်ဲျပီးက်န္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ
ေျပာလက္စ စကားေတြ ဆိုလက္စ သီခ်င္းေတြ
စာဖတ္ေနတုန္း ရုတ္တရက္မီးပ်က္သြားသလို
ဇာတ္ေကာင္ဟာ စာသားေတြရဲ့ ထိန္းခ်ဳပ္မွဳကေန လြတ္ထြက္သြား
ဇာတ္လမ္းက ေျမြအေရခြံတစ္ခုလို ေပ်ာ့စိစိၾကီးက်န္ေနခဲ့ရ
ကမ္းမွခြာသြားတဲ့ သေဘၤာတစ္စင္းဆီက လြင့္က်တဲ့ ဥၾသသံ
တိုးတိုးလ်လ်ေလး တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္ လြင့္ပါး
ပစ္ျပီးခါစ ေသနတ္ေျပာင္း၀က ယမ္းေငြ႕ေလးမ်ား
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ထိုင္သူမဲ့ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚမွာ
ပုဆိုးအေဟာင္းတစ္ထည္ကို လႊမ္းေပးထားလိုက္တယ္
စီးေနတဲ့ေခ်ာင္းကေလးေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတုန္း
ေရစီးမွာ ေမ်ာပါသြားရွာတဲ့ ျမက္ပင္ေလးရဲ့ ခရီး
မျပီးဆံုးေသးပဲနဲ႕ ရပ္သြားရတဲ့ သီခ်င္းကို
ေခြးေလေခြးလြင့္ တစ္ေကာင္ ကိုက္ခ်ီသြားတာ
လေရာင္က ပစ္မွတ္ တည့္တည့္ဆီ စိုက္၀င္သြားတဲ့ သန္းေခါင္
အိမ္မျပန္ႏုိင္ေတာ့တဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္ ရဲ့ ေျခသံ
ေတးသြားမပါဘဲနဲ႕
ျမက္ပင္ေတြ ေျခာက္ကပ္ကပ္ၾကီး ကေနၾကရရွာတယ္။ ။
လင္းေ၀အိမ္ (၀၂-၀၄-၂၀၁၅)
